تقدیم به مادرعزیزم خاتون
1. بِی یِم بیرم تِه دستا کِبل خاتون         
خُوش هادم آی تِه چشما کبل خاتون
2. هِنیشیم کُرسی بِن تِه دست بَیرم         
ته باوُری قصه بیستا کبل خاتون
3. سِواحی شی وجین کاردی تیناری           
ته همرا نون وهوکا کبل خاتون
4. نِماشون سَر شی اَسیو دلو او یاردی     
نِقاره زوو ، وَک هر جا، کبل خاتون
5. ته دست زخمی بِیه ، پنبه زمین سَر       
 پیله زُو اَی تِه لینگا کبل خاتون
 6. قدیما رسم بِیه دنون طلایی         
ته دندون عاریه پیدا، کبل خاتون
7. کُولی کاردی تِلا و تَشنی یکجا        
وِلَق زوُو کِرک وسیکا کبل خاتون
8. انارچوُک چوُک پَتی مِدبخ، بگردم          
همه سِر(سیر) و تِه وشنا کبل خاتون
9. هَلی ترشی زُویی سبزی پِلا لا     
سیکا یِشتی وِنه لا کبل خاتون
10. کَئی پِلا و نیمرو، ترشی وینگوم     
خودت موندستی ناشتا کبل خاتون
11. تِه کشور بوُرده مش رمضون دنبال      
رضا و ممدلی  جا کبل خاتون
 12. بِواره نور ماریه قبرِ صد بار      
هادیم صلوات پک فا کبل خاتون
13. بَشسُتی اَلیجه دَره رَجه سَر     
 با چارقد کئو میرکا کبل خاتون
14. ماه رمضونا بُونی قرآن به کشه         
ته خوبی بیه کوفا کبل خاتون
15. تِه تن رازقی بُو دارنه ، تِه کَشه   
بَخواسم تا به اِفتا کبل خاتون

شعر: کدخدا- نظرنژاد

1. بیایم دست هایت را بگیرم کربلایی خاتون و بوسه بر چشم های تو بزنم
2.با هم بشینیم زیر کرسی و  و تو  آرام  از گذشته ها قصه برایم بگویی
3. صبح زود میرفتی برای ویجین تنهایی و همراهت هوکا (ابزار کشاورزی ) و نان بود
3.غروبا میرفتی از رودخانه آب میاوردی در حالی که همه جا غورباغه ها برایت آواز می خواندند
6. قدیم ها داشتن دندون طلا نشانه پولداری بود رسم بود اما دندون مصنوعی از دهانت پیدا بود
8. دست هات از کار در زمین پنبه زخمی می شد و پاهات پیله می بست
7. داخل لانه می کردی خروس و مرغ ها را و قتی سرو صدا می کردند مرغ و اردک ها
8. خورشت انار چوک چوک درست میکردی داخل آشپزخانه فدای تو بشوم  -همه سیر می شدند ولی تو گرسنه می ماندی
9. لای پلو سبزی ترشی آلوچه می ریختی گوشت اردک را لای پلو میگذاشتی
10. کدو پلو و نیمرو درست می کردی با ترشی بادمجون ولی خودت نمیخوردی برای اینکه ما بخوریم
11. مادرت کشور و پدرت رمضون از دست داری و داغدار رضا و محمدعلی برادرت شدی
12.قبر عمه ماریه را نور ببارد صد بار و برایش صلوات پشت سرش بفرستیم
13. پارچه پشمی راه راه (الیجه) را شستی و روی بند آویزان کردی با آن روسری که رنگ مروارید آبی است
14. ماه رمضون که میشه قران به بقل می شی و ازش جدا نمیشی ثواب های تو به اندازه کوه شده است
15. تنت بوی گل رازقی را می دهد  در آغوش تو بخوابم تا زمانی که  آفتاب طلوع کند

برگردان به فارسی: کدخدا

منبع : قارن |کبل خاتون
برچسب ها : خاتون ,ترشی ,کردی ,رمضون ,دندون